ศิลปะแห่งการเป็นตัวเอง
ศิลปะแห่งการเป็นตัวเองนั้น เท่าที่บอกได้ชัดเจนที่สุด คือ การคลี่คลายบุคลิกภาพของท่านสู่คนที่ท่านปรารถนาจะเป็น นักชีววิทยาท่านหนึ่งกล่าวว่า ความเป็นไปได้ของแม้กระทั้งคู่แฝดที่มีความเหมือนกันทุกประการนั้น มีโอกาสแค่เพียงหนึ่งเดียวของ อิเล็คทรอน ทั้งปวงที่มีอยู่ในโลกเท่านั้น ด้วยว่าคนแต่ละคนย่อมมีความเป็นตัวเองในตัวเองของแต่ละคนอยู่แล้ว
ความเป็นตัวเองเป็นพรสวรรน์ติดตัวมาแต่กำเนิด แต่หลายคนไม่พอใจได้ในสิ่งที่เป็น เพราะ มีคุณค่าของความนิยมทางสังคมที่ชื่นชมกับ ลักษณะเด่นอันใดอันหนึ่ง
แต่เหนื่อยไหม กับการต้องเป็นใครที่ไม่ใช่ตัวเรา บางทีเหมือนฝืนใจ บางทีก็พอใจ เป็นเรื่องที่ดีครับที่เราเป็นอะไรได้มากกว่าหนึ่งอย่าง แต่หน้าเสียดายในวันที่สำคัญ หรือ กับบุคคลสำคัญเราลืมกลับมาเป็นตัวเอง
แต่ความสำคัญของการรู้จักตัวเอง คือ เรียนความเข้มแข็งของตัวเอง เรียนรู้ความอ่อนแอของตัวเอง เพื่อหาสิ่งที่ได้มาแต่กำเนิดเป็นรากฐานในการต่อยอดความสามารถ เฉพาะ บุคคลที่ไม่มีใครเทียบได้ เพราะ ความลับของตัวเรา มีแต่ตัวเราเท่านัน้ที่จะเปิดได้
สำหรับการเริ่มต้นที่ดี คือ การที่เรามีศรัทธาในตัวเอง และความมุ่งหวังของตัวเราเอง เอเมร์สัน รจนา ว่า ( ด้วยว่าหัวใจทุกดวงล้วนทำให้เส้นลวดสั่นสะท้านได้ )
โปรดเคารพตัวเอง พวกเรายังมีสิทธิในเรื่องนี้อย่างเต็มที่และมีงานสำคัญมากมายที่เราต้องทำให้บรรลุ
พึ่งอย่าหลบเงาตัวเอง จงเอาตัวเราออกไปสู่เส้นทางที่กว้างใหญ่
พึ่งทำเพื่อตัวเองให้มากที่สุด ด้วยสร้างฝันในใจ แม้จะเป็นเพียงประกายไฟเล็กๆ ก็จงพัดด้วยพลังขับเคลื่อนในใจจนเป็นเปลวเพลิงแห่งความสำเร็จ
เราต้องสร้างตัวเราเองที่เราปรารถนาขึ้นมา แล้วเราจะมีความสุขในการมีชีวิตทั้งชีวิตของตนเอง ในสัมพันธภาพช่องตัวของท่านเองกับตัวตนอื่นทั้งปวงในโลกนั้นพึงปฏิบัติบัติตามคำอันคมคายของ Shakespeare รจนาว่า ( จงจริงจังต่อตนเองเถิดแล้วจะได้รับการปฏิบัติตาม เฉกเช่นกลางคืนติดตามกลางวัน เช่นนั้นแล้วท่านก็มิอาจไม่จริงใจต่อใครได้เลย )
แบบฝึกหัด เล็กๆน้อยๆ ก่อนนอนลองคิดถึงว่าเราได้รับคำชมเรื่องใดที่ทำให้เราภูมิใจมากที่สุด แล้วขอบคุณตัวเองที่ได้ทำสิ่งนัน้
สำหรับคนที่คิดไม่ออก หรือ เฉย หรือ ไม่ค่อยชอบที่ตัวเองเป็นซีกเท่าไหร่ ลองเปิดใจให้ตัวเองดู แล้วอาจทำให้พบความน่ารัก ความน่านับถือของตัวเองซ่อนอยู่ หาให้เจอ เจอเร็วความสุขก็มาเร็ว ทุกคนมีข้อดีหมด เพียงแต่ว่าบางทีไม่ยอมรับมันนั่นเอง อย่าลืมเเม้แต่เรื่องเล็ก ก็จงภูมิใจเถอะ แล้วมันจะเป็นเรื่องน่าภูมิใจที่ยิ่งใหญ่เอง
สุดท้ายนี้ พึงสุภาพต่อตนเอง เรียนรู้ในการรักตัวเอง ในการให้อภัยตัวเอง มีเพียงเราต้องมีทัศนคติที่ถูกต้องต่อตนเองเท่านัน้น เราจึงจะมีทัศนคติที่ถูกต้องต่อผู้อื่น
ขอบคุณที่อ่านครับ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น