ศิลปะแห่งการพูดคุยกับตัวเอง
หนุษย์ต่างก็คิดในสัญลักษณ์ของวาทะ และความคิดอันสงบนิ่งเช่นนั้น เท่ากับเป็นการพูดคุยกับตัวเอง บางครายามเมื่ออยู่เพียงลำพัง เขากลับพูดเสียงดังกึกก้อง แต่ไม่ว่าสงบหรือดังลั่นก็ตามการสนทนากับ
ตัวเองล้วนเป็นสิ่งสร้างสรรค์ ด้วยว่านั่นเป็นการทำให้เขาเป็นสิ่งที่เขาเป็นอยู่
สิ่งที่เขาพูดกับตัวเองนั้นสลักสำคัญกว่าสิ่งที่คนอื่นพูดกับเขา ชีวิตถูกจัดขึ้นมาล้วนอยู่ในครรลองที่เขาต้องพูดกับตัวเองเป็นนิจศิล
คนเราอาจพูดกับตัวเองได้ทั้งด้านตรงและด้านกลับ ถึงความสุขหรือความทุกข์ ความล้มเหลวหรือความสำเร็จ สวรรค์หรือนรก
ยามเมื่อพูดกับตนเองด้วยเรื่องของความน่าเวทนาของตนเอง ความพ่ายแพ้ การเย้ยหยัน ความไร้แก่นสาร ความกลัดกลุ้ม ความสิ้นหวัง และการหลบกนี้แล้ว ก็เหกมือนว่าเขาฉีกตนเองออกเป็นชิ้นๆ และทำลายอนาคตตัวเองให้ย่อยยับ
คนเราสามารถดันแปลงชีวิตของตนเองได้โดยการสับเปลี่ยนคำยืนยัยอย่างหนักแน่นของการสนทนาในส่วนลึกของจิตใจ ออกมาเป็นถ้อยคำอันสามารถสร้างความกระปรี้กระเปร่า และจุดแรงบัลดาลใจได้
เขาสามารถพูดเสียงดังพุ่งตรงเข้าสู่กระดูกสันหลังของตนเอง เผื่อว่าจะบังเกิดความกล้า และความมั่นใจในการยืนขึ้นเผชิญหน้ากับชีวิต
เขาสามารถพูดกับตัวเองเพื่อกำจัความท้อแท้ และความสิ้นหวังด้วยการรวบรวมเอาพรนานาที่มีอยู่
เขาพูดกับตัวเองเพื่อยอมรับความเหนื่อยยาก และอุปสรรคทั้งปวงและยืนเผชิญหน้าด้วยจิตวิญญาณอันห้าวหาญทระนง
เขาพูดกับตัวเองเพื่อสำรวจดูหน้าที่และความรับผิดชอบของตนในแง่คิดใหม่ๆ ทั้งในแง่โอกาสและเอกสิทธิ์
เขาพูดกับตนเองเกี่ยวกับความงาม ความภาคภูมิใจและความน่าพิศวงของชีวิต เขาโน้มน้าวใจตนเองว่ามีสถานที่แห่งหนึ่งให้เขาพำนัก และงานสำคัญชิ้นหนึ่งให้เขาทำ
ครรลองที่คนเราหพูดดคุยกับตนเองนี้ทรงมหิทธานุภ่พยิ่ง ถ้อยคำของเขาสามารถสร้าง และทำลายชีวิตตนได้อย่างสิ้นเชิง
ชีเชโร รจนา ไม่มีใครใด สามารถให้คำแนะนำอันปราดเปรื่องคมคายได้มากว่าตัวท่านเอง
ขอบคุณที่อ่านครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น